Çocukluğumuzun en tatlı günlerinde sık duyulan bir cümleydi bu: ‘ Allah’ını seven defansa gelsin!’.Çünkü hepimizin olmak istediği kişi Rıdvan veya Metin’di.Asla kimse Uğur veya Müjdat olmak istemezdi.Fatih Çarşamba pazarında satılan fener formalarında dahi arka fonda hep Rıdvan yazardı.Ön yüzdeki Emlak bankası fontu hep kayık olurdu. Fenerium’un olmadığı Mahmutpaşa’nın iyi mal almak için gidildiği , mahalledeki çocuklarla yapılan maçların 50 golde bittiği ve sonrasında sıklıkla anneden dayak yenilen günlerdi.
Değişen hiçbirşey olmadı zira yeni futbolcular hep bizim mahalleden çıktı. 2008 Avrupa Şampiyonası’nda en fazla gol yiyen ekip bizim milli takım ve Şampiyonlar Liginde en fazla gol yiyen takımlar arasında bizim üç büyüklerimiz var.Onca yabancıya rağmen gol yiyoruz çünkü defans yapamıyoruz.Biz halk oalrak asla defans mevkiine saygı göstermez onları ipe asarız sıklıkla.Ama bir gol atan golcü efsaneleşir.Allah’ını seven kaleye gelsin çığlığına rağmen ileriden asla gelmezdik uzun topla gol yenildiğinde sayılmazdı sıklıkla.BELEŞ gol yoktu lügatta ama günümüzde arkaya atılan paslar diye bir durumu kabullenmekte var.
Kalecilerimizi eleştiriyoruz sıklıkla ama kaçımız halı saha maçında dahi Kaleci ben olacağım diye kavga etti? Mahalle maçlarında dahi kaleciler sıklıkla değişirdi ve bu süreç golün olmasına bağıydı.İşte sırf bu kural yüzünden, oyuna girmek isteyen çocuk bilerek gol yer ve kaleden kaçardı.Kalede olarak kurtarılan bir pozisyonun değeri asla golün onda biri olmazdı sadece ‘helal len’ şeklinde bir saç okşanması yeterli görülürdü.
Geçenlerde bir online oyun yapıldı ki oyun sadece her oyuncunun tek oyuncuyu yönettiği futbol simulasyonu olarak tanımlanabilir.Merak edip üye oldum ve kendimi defans olarak yarattım zira kaleciler otomatikti.Maçın başlaması ile takımda ben hariç herkes rakip kaleye koşuyordu ve chat ekranında ‘bana at’ yazıları yağıyordu.İnanılmaz bir kaos hakimdi.9 kişi rakip ceza sahasındaydı ve ben orta saha noktasında kalakalmıştım.Aradan geçen yıllar içinde benim Amigam dört çekirdekli bir laptop olmuşken benim arkadaşlarım hala Rıdvan sevdasında yanıyorlardı.Oyunun tutacağını sanmam zira 4 maç içinde asla defansta kalnını görmedim hatta pas dahi veren yoktu sahada.Sıklıkla topu ayağına alan rakip kaleye koşuyor ve diğerleri “bana atçılarla” kaleye giderken ben ekrana bakıyordum.Dayanamadım ve topun rakip forvete geçmesi ile birlikte chat ekranına yazıverdim: ‘ Allah’ını seven defansa gelsin’.
