“Ben sensizliği yalnızlık sanmıştım her keresinde.” “Yalnızlık alıp karşına kendini, öteki kendinlerle konuşmaktır. Bakışmaktır, öteki kendinlerle; dövüşmektir. Kimi zaman da, öldürmektir içlerinden sana en çok benzeyeni, benzemiyor diye.” Kimileri düşer yalnızlığa, kimileri yükselir.

Kim ne zaman düşer yalnızlığa kim ne zaman yükselir belli olmaz. Kaç kere düştüğümüz halde yükselmeye çalışmışızdır yalnızlıklığımıza tutunup. Güçtür yalnızlık, güçlü olmak zorunda olduğunu hissettirmektir kendine en güçsüz anında.

Hasan Ali Toptaş, memurluğundan pek de haz almazken, yazdığı ilk kitapla aldığı ödülün hayatını değiştireceğini sanır. Belki de artık herkes daha fazla önem gösterecektir ona. Ama her şey istediği olmaz. Edebiyat dünyası çok da ilgilenmez onunla. Ünü beklediği gibi ülke sınırlarında bir uçtan bir uca yayılmaz.

Tüm metinlerin felsefik bir yapısı vardır aslında. Üstünde düşünülmüş olması gerekir ki okunur, başkalarına da okunması için tavsiye edilir olsun. Toptaş’ın otuz bir bölümden oluşan eseri “Yalnızlıklar“, onun gözünde ona beklediğini hiç bir zaman vermeyen, hayata karşı bir nevi otuz bir çekmektir. Felsefe de insanın kendi beyniyle tatmin olmasıdır belki.

Yalnızlıklar metnini; Celil Toksöz rejisiyle, Mahir Günşiray performansıyla, Kamucan Yalçın’ın klarnetiyle, Güneş Özgeç’in viyolasıyla seyretmek de insanı kendi kendiyle oturup düşünmeye daha kolay itiyor.

Oyuncular bazen kendini yalnız hisseder yüzlerce göz onlara dönükken bile. Çünkü aslında seyirci de oyunun bir parçasıdır. Onun gözlerinden oyuna dahil olmadığını görürse, ceryanda kalır yüreği, kulisle salon arasındaki boşlukta.

Oyunevinin prodüksiyonu “Yalnızlıklar”a gidin ve ne siz yalnız kalın kendi yalnızlığınızla, ne de sahnedekileri yalnız bırakın.
“Ben yalnızlığı ne sanmıştım bu keresinde?”

İyi seyirler..

Yazan: Hasan Ali Toptaş
Yöneten: Celil Toksöz
Müzik Direktörü: Alper Maral
Sahne Tasarımı: Claude Leon
Işık Tasarımı: Yüksel Aymaz
Yönetmen Yardımcısı: Senem Cevher
Işık Kumanda: Metin Çelebi
Oynayan: Mahir Günşiray
Klarinet: Kamucan Yalçın
Viyola: Güneş Özgeç
Oyun Süresi: 1 saat

Oyun hakkında daha ayrıntılı bilgi için: Tiyatro Oyunevi Yalnızlıklar Sayfası